4 Ekim 2010 Pazartesi

Ötesi, berisi ve tam ortası

Çok dışındayım. Çok da içinde. Aklım çektiğim acının çok ilerisinde. Yüreğim bir adım gerisinde. Ben ise tam ortasındayım sanki, tam tepesinde. Öylece oturuyorum. Ne ağlamayı beceriyor gözlerim, ne de görmeyi. Görmezlikten geliyorum bendeki sesleri. Ve duymazlıktan geliyorum gözlerindeki sessizliği. Hissettiğimin ne olduğunu ben de bilmiyorum artık. Bir uyanış, ama uyanmak istemediğin bir düş gibi belki.Aklım uyanık, yüreğim derin uykuda; ben nerdeyim bilmiyorum.
Bilmiyorum.

1 yorum:

  1. Çok dışındayız hayatın
    içine girdikçe kaos
    beklentiler
    beklenmedikler

    aranan
    rüyalara düşmüş
    düş

    uyanmak
    yüreğindekine
    uyanmak
    gerçeğine
    gerçekleştiremediklerine

    ağlamak
    sessizce
    içten içe
    duyuramadıklarına

    bilmek
    hissetmek
    nerede
    bilemiyorum
    belki de
    hayatın tam ortasında

    güzel yazınıza düşen birkaç kelimem olsun istedim...Kelimeleriniz daim olsun...

    YanıtlaSil