26 Nisan 2011 Salı

ağaç olsaydım.

büyümek, köklü bir ağacın niçin yerinden hiç ayrılmadığını anlamakmış.
büyümek istememek ise, o ağacı serin rüzgarlara doğru yürüyerek terketmeyi göze almakmış.

kimi zaman ağacı hatırlarım. onu saygıyla, çoğu zaman da sevgiyle anarım. bazen özlerim ama özlememiş gibi yaparım. böyle zamanlarda boğazıma bir acı düğümlenir; belki biraz ağlarım.

yürüyüp giderken, o ağacın dallarına konan kuşların neşeli cıvıltısını niçin duyamadığımı hatırlarım. rüzgarın çekici sesi, uzakları taşırdı bana; hep, uzaklara dalardım. 

şimdi bazen, oturuyorum bulduğum ilk ağacın altına. ya kargalar sarıyor çevremi ya da yumurtadan çıkan yavru kuş sesleri. bana da yürüyüp gitmek düşüyor; her zaman ve ilkinde yaptığım gibi. 

şimdi dönsem o ağaca ve sorsam; "ben yürürken niye dur demedin?"

demez mi bana;

 "sen ağaçları hiç sevmedin;

sevmedin..."




24 Nisan 2011 Pazar

...

üç nokta, 
üçü de kondu başıma. 
biri "tamam" dedi, 
öteki "belki"; 
"hayır" diyenin vurdum başına! 

umut

istiyorum.

bazen, istiyorum(!)
bazen, istiyorum(...)

ama naif, ama tutkulu; 
bir şekilde istiyorum(.)

8 Nisan 2011 Cuma

Godot'yu beklerken

sanki beş ay değil, bir asır geçti. Bir ara kelimelerimi kaybedeceğim sanıp, korkmaya bile başlamıştım.
sansürler, yasaklar,  hak koruma uğruna açılan davalar ama bu arada yenilen diğer haklar yüzünden aylardır iletişim kurmamız engellendi. istesek başka bir mecra bulamaz mıydık; bulurduk elbette. ama çabuk vazgeçmek ve savaştan kaçmak benim harcım olmasındı bu sefer. kaçmaya meyilli ruhum oturduğu yerde otursundu; beklesindi.

Herkesin beklediği bir ya da birçok Godot'su var, eminim. Benim Godot'om, hatta belki de ilham kaynağım bu site idi. Burası yokken geçen beş aya yeni bir ömür sığdırdım; bu ömrü tasvir edecek çok sözüm var ceplerimde. Sizi özledim; yazmayı özledim; hayallerimi özledim. Biraz karamsar olmakla beraber yeni hayatımda yeni fikirlerimle birlikte yol almaya başladım bile. Umut ile umutsuzluk aynı sırtta taşınmaz bilirdim eskiden. Oysa ben umutsuzluk gerçeğime umut dolu hayaller sığdırıp, yükümü sırtlandım bile.

Bundan sonra ayrılmamak dileği ile.