12 Aralık 2011 Pazartesi

eski kışlardan, yeni yazlara

bazen, bir sabah uyandığında artık üşümediğini farkeder ya insan;
sabahın serinliği tatlı tatlı kokar burnuna, hani sokulur ya koynuna usulca...
ışıl ışıl gün doğar üstüne, güneş alır ya gözünü;
çiçeklenir ya tomurcuklar, yüzün gibi,
kuşlar özgürce kanat çırpar ya, yüreğin gibi.

hani, bahar olur ya, yaz olur;
hani bir gülümseme bazen
dünyan olur ya,
o dünyada tüm çiçekler gelir; o güzel yüreğe işte böyle selam durur;
için de, yüreğin de, güneşle yol alır; gidip en sıcak yeri bulur.

çiçekler güneşi sever, kuşlar sıcağı.
o yüzdendir ya göç eder hep kuşlar;
eski kışlardan,
yeni yazlara...